Artikelen

Hoe is het nou met… #28

SIBILLE DE CARTIER (42, BANGKOK) is 4 maanden Belgisch ambassadeur in Thailand – ‘en het zijn door de Corona-crisis niet de beste omstandigheden om een nieuw land te leren kennen’. Maar wat haar direct opviel, is de warme glimlach waarmee de Thai haar tegemoet treden.

Elk land is een ontdekking. Elk land is anders. En ze wil beslist niets afdoen aan haar vorige standplaats Egypte en buurland Soedan, dat ook onder haar viel. Eerder voelde ze zich eveneens zeer welkom in Rwanda en Kenia. ‘Maar die Thaise lach, ja die is toch wel speciaal.’

‘De mensen zijn vriendelijkheid, respectvol en dienstbaar. In Thailand kun je volop genieten van het leven. Goed georganiseerd, mooie gebouwen, goede restaurants…’

Zeker is ze ook bekend met de andere kant van de medaille. De rijkdom is niet evenwichtig verdeeld. ‘Niet egalitair. Ook dat valt op. Ik arriveerde hier tijdens de jeugdprotesten. Die tonen ontevredenheid. Belangrijk om dat als ambassade te blijven observeren. Ook de reactie erop. Dat ze kunnen demonstreren is ook een signaal.’

Ze wilde graag naar Thailand. ‘Vanwege de positieve weerklank. Maar vooral om weer een nieuw deel van de wereld te leren kennen. Ik was voordien nauwelijks in Zuidoost-Azië. Alleen een paar keer kort in Indonesië voor vergaderingen.’

Natuurlijk kwam de verhuizing – met echtgenoot en 2 teenagers – van Caïro naar Bangkok op een raar moment. ‘Reguliere  vluchten naar Azië waren er niet; speciale vluchten werden steeds uitgesteld. En we moesten 2 weken in quarantaine. Niet handig in een drukke tijd. Maar zo gaat dat in de diplomatieke dienst: Corona of niet, ergens op de wereld valt een dominosteentje om en dat leidt tot een reeks verplaatsingen.’

Door Corona heeft ze nog niet veel van het land kunnen zien. Laat staan dat ze kon reizen. naar Cambodja, Laos en Myanmar – landen waar ze eveneens België vertegenwoordig. Ze heeft contact met de 3 honorair-consuls. Goede mensen, weet ze. ‘Die hebben net als mensen hier op de ambassade veel werk verricht om bij het begin van de crisis Belgen via Bangkok weer naar huis te krijgen.’

Ze is al wel op werkbezoek geweest naar 2 Thaise plaatsen waar veel Belgen wonen. Phuket en Pattaya. Ze is geraakt door de manier waarop landgenoten daar de crisis doorstaan. ‘Ze zijn er voor elkaar. En zetten zich ook in voor gedupeerde Thai. Dat gebeurt veelal onder de radar. Wel, wij Belgen zijn bescheiden.’

De Belgische gemeenschap in Thailand is relatief groot. Zo’n 4000 personen. Veel pensionado’s. Veel ondernemers ook, verenigd in de actieve Kamer van Koophandel
BeLuThai. ‘We zijn er als ambassade nu in de eerste plaats om hen allen te steunen, al kunnen we concreet vaak minder betekenen dan mensen hopen.’

Ze zet fors in op digitale communicatie – voor sommige ambassades nog een heel zwak punt. Facebook, Instagram, Twitter en een nieuwsbrief. Maar ook regelmatig video-vergaderingen. Zoals pas nog met vertegenwoordigers van Belgische verenigingen in haar 4 landen. ‘Informeren. Horen wat er leeft. Ervaringen uitwisselen. Mensen met elkaar verbinden. Juist nu allemaal heel belangrijk.’

> Meer over ambassade
> Interview met Typisch Thailand
> Volg Typisch Thailand op Facebook
> Eerdere afleveringen ‘Hoe is het nou met’
> Maak onze gratis journalistiek mogelijk