Artikelen

Hoe is het nou met… #9

JAN-PETER KELDER (34, BANGKOK) en zijn jonge gezin zijn door de Corona-crisis nauwelijks thuis in Bangkok.

Terwijl ze daar, op het hoofdkwartier van hun christelijke hulporganisatie Siam Care, harder nodig zijn dan ooit. Vanwege diezelfde crisis.

‘Thailand is geen derde wereldland. Maar het verschil tussen rijk en arm is er groter dan waar ook. En aan de onderkant komen nu steeds meer Thai in problemen.’

Eerst zitten Peter-Jan, Natasja en de kinderen 2 maanden vast in Pangna. Ze bezoeken er het meest zuidelijke Siam Care-kantoor, als de autoriteiten de provinciegrens opeens potdicht afsluiten om Corona-verspreiding te voorkomen.

En nu duurt het langer dan gehoopt om terug te keren vanuit Nederland, waar ze zijn vanwege familieomstandigheden.

‘We werken 7 jaar in Thailand. Hebben nu alle papieren voor de terugreis. Maar tickets, verplichte extra verzekering en 2 weken quarantaine kosten veel geld. Dat hebben we nog niet bij elkaar.’

‘We zijn beiden in dienst van de stichting, maar ons inkomen is minimaal. Ons Thaise avontuur is alleen mogelijk dankzij financiële support van familie en bekenden. Het Siam Care-budget gaat zoveel mogelijk naar het goede doel.’

Dat doel zijn van oudsher HIV-patiënten in Bangkok. Maar later ook hun families in de arme provincie Mukdahan in het verre noordoosten. Daar wordt net dankzij 2 ton van de Japanse ambassade een nieuw opvangcentrum gebouwd.

‘Voor vrouwen en kinderen, mishandeld door drinkende mannen. Die verdienen 100 Baht per dag. Als er al werk is. En dat is nu steeds minder het geval. Uitzichtloze situaties. Net als in Pangna, waar schoonmakers en keukenhulpen in hotels nu massaal werkloos zijn.’

Opvang. Budgettraining. Geld voor onderwijs. Dat zijn de instrumenten van de 12 Siam Care-werknemers.

‘Nee, evangeliseren doen we niet. En we helpen iedereen. Boeddhisten, moslims. Maar het geloof motiveert ons wel. Elk mens is waardevol. Verdient liefde. Door om te zien naar anderen, dienen we de schepper. Daarom hopen we snel terug te zijn in Bangkok.’

UPDATE DECEMBER 2020: Jan-Peter en zijn gezin zijn – tegen hun zin – nog steeds in Nederland. Het is nog steeds niet gelukt terug te keren naar Thailand. Hij begrijpt het niet: Businessmensen, docenten, gepensioneerden en zelfs toeristen zijn langzaam maar zeker weer welkom. Maar hij met zijn Non-O-werkvergunning voor vrijwilligerswerk niet. Terwijl zijn stichting jaarlijks 200.000 euro binnenbrengt voor hulp aan kinderen in nood.

Info: http://www.siamcare.org

Gratis journalistiek mogelijk maken? Klik hier voor meer info!

Volg ons op Facebook!